ภาพยนตร์หรรษาป่าช้าแตกที่จะทำให้ทุกคนได้ขำขันไปกับเรื่องราวของ 18 มงกุฎจอมลวงโลกที่ถูกโปลิศจอมเก๋าตามล่าหัว
จนต้องตกกระไดพลอยโจนไปเป็นพระโดยที่ไม่ทันตั้งตัว และกลายเป็นความหวังหนึ่งเดียวของชาวบ้านในการปราบผีขนุนสุดเฮี้ยน
ที่จะทำให้คุณขากรรไกรค้างไปกับเรื่องราวชุลมุนอลเวง
"หลวงพี่กับผีขนุน"
ผลงานอารมณ์ดีที่จะทำให้ใบหน้าคุณเปื้อนยิ้ม กำกับโดย "ดุลยสิทธิ์ นิยมกุล"
แท็กทีมความหรรษาโดย "หม่ำจ๊กมก" โปลิศหน้าเหลี่ยม
พร้อมด้วยการประเดิมเป็นพระเอกครั้งแรกของ "ทศพล 108 มงกุฎ"
ที่จะพาคุณขวัญผวาฮากันให้หัวใจชื่นบานไปกับการปะทะกันระหว่าง
"หลวงพี่ป้ายแดง VS ผีขนุนสุดเฮี้ยน"
ศึกครั้งนี้ต้องวัดกันให้รู้ดำรู้แดง!!!
"เสือ" (ทศ 108 มงกุฎ) เซลล์แมนขายเครื่องกรองน้ำจอมกะล่อน ที่ไม่ว่าเด็ก-สตรี-หญิงมีครรค์หรือคนชราเขาก็ต้มตุ๋นไม่เลือกหน้า ร้อนถึงมือปราบหน้าเหลี่ยมจอมกวนอย่าง
"จ่าคงเดช" (หม่ำ จ๊กม๊ก) ต้องออกตามล่าหัวไม่เว้นแต่ละวัน แต่จอมแสบลื่นเป็นปลาไหลอย่างไอ้เสือ มีหรือที่จะยอมให้จับง่ายๆ ว่าแล้วก็เบนเข็มไปบวชตามความต้องการของแม่ให้มันรู้แล้วรู้รอด พร้อมขอเสนอที่ยั่วน้ำลายว่า
"ถ้าไปบวชให้แม่แล้วเอ็งจะได้เบียดกับสาวหมวยขาวเอ็กซ์ที่แม่จัดให้"
ว่าแล้วไอ้เสือก็โกนหัวบวชกลายเป็น
"พระเสือ" แบบไม่ทันตั้งตัว เห็นทีงานนี้
"เสือซ่อนเล็บ" ต้อง
"สิ้นลาย" เมื่อพระเสือต้องเรียนรู้โลกใหม่ที่แตกต่างอย่างสุดโต่ง กลางวันถูกทดสอบด้วยพระธรรมพร้อมเรื่องวุ่นๆ ของชาวบ้าน หนำซ้ำยังต้องโดนทดสอบจิตใจจากสิ่ง (ไม่มีชีวิต) ที่ชาวบ้านพร้อมใจเรียกว่า
"ผีขนุน" (ไม่ใช่ผู้หญิงสวยเอ็กซ์เซ็กซี่อย่างว่านะ แต่เป็นป้าแก่ๆ เจ้าของเงินกู้ที่แสบซ่าจนโดนลูกขนุนยักษ์หล่นทับหัวตายต่างหาก)
คราวนี้เห็นทีว่า
"โจรชั้นครู" จะหนี
"จ่าชั้นเทพ" มาเจอะ
"ผีชั้นเซียน" ที่จะทำให้คุณเจอความน่ารักของศาสนาที่ยังไม่เคยเห็น และขำขันไปกับปะทะกันของ
"หลวงพี่ VS ผีขนุน" แค่คิดก็หนาวแล้ว บรู๊ว...ววววว
บันทึกผู้กำกับ "ดุลยสิทธิ์ นิยมกุล"
ฤดูร้อน หลังสงกรานต์, ผมได้ข่าวว่า
"จุ๊บ" เพื่อนสนิทที่เป็นผู้กำกับหนังจะบวชที่วัดเล็กๆ ท่ามกลางหุบเขาแห่งหนึ่งในอำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ ผมกับ
"โป๋ย" เพื่อนที่เป็นผู้กำกับหนังอีกคนตัดสินใจเดินทางไปร่วมงาน แต่ด้วยความเละเทะของเรา งานเลี้ยงเมื่อคืนทำให้เราตื่นกันสายโด่ง เลยต้องตาลีตาเหลือกรีบเดินทางออกจากตัวเมือง ก่อนจะพบว่าเราหลงทางอยู่ในสวนส้มตรงไหนสักแห่งระหว่างทางแม่ริม-แม่แตง และทำให้กว่าที่เราจะถึงวัดพิธีกรรมทุกอย่างก็สิ้นสุดไปแล้ว
ผมยังจำภาพวันนั้นได้ดี เมื่อก้าวเข้าไปในวัด สิ่งที่สัมผัสได้อย่างแรกนอกจากความความเงียบสงบแล้ว สิ่งที่เห็นตรงหน้าคือเพื่อนของเรากลายเป็นพระไปแล้ว เหลือบไปข้างๆ พระก็เห็นหมาวัดกับเด็กคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างๆ บนพื้นบันไดหน้าโบสถ์ รอบตัวมีเณรตัวเล็กที่บวชพร้อมกัน กับเพื่อนเณรตัวเล็กตัวน้อยอีกโขยงหนึ่งวิ่งไล่เตะกันอยู่รอบๆ วัด ณ จังหวะนั้นว่า ผมรู้สึกเลยว่านั่นคือ Inspiration ของผม เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ไปงานบวชของเพื่อน ความรู้สึกที่เคยสนิท เคยคุยมุกตลกโปกฮา เขกหัว หรือไล่เตะกัน อยู่ๆ ก็รู้สึกว่ามันทำไม่ได้แล้ว คำพูดหลายคำที่เคยเรียก เคยพูดกันง่ายๆ ต้องเปลี่ยนไปหมด สรรพนามแทนตัวก็เปลี่ยนไป ทั้งเราและเพื่อนพระคงรู้สึกแปลกๆ โดยเฉพาะผมซึ่งไม่เคยคิดมาก่อน และไม่ได้เตรียมตัวมารับมือกับความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วอันนี้
ณ เวลานั้น เราทั้งคู่ เหมือนอยู่คนละโลกแม้จะกระท่อนกระแท่นหน่อย แต่เราก็ยังนั่งคุยกันได้ เมื่อถามถึงพระองค์อื่นๆ เพื่อนพระบอกว่าตอนนี้วัดมีพระองค์เดียว คือเจ้าอาวาส ซึ่งตอนนี้ก็ไม่อยู่แล้ว น่าจะติดรถพระลำดับเมื่อเช้าไปธุระ คืนนี้คงจำวัดอยู่วัดอื่น ผมแปลกใจมาก ไม่รู้จะขำหรือจะยังไงดี นึกภาพไม่ออกเลยว่า พรุ่งนี้พระใหม่กับเณรใหม่จะเดินไปบิณฑบาตกันยังไง แล้วอยู่ๆ หัวโจกตัวกระเปี๊ยกของพวกเด็กวัดก็เงยหน้าจากวงเป่าหนังยางแถวนั้น บอกเราว่าไม่ต้องกังวล เขาผ่านพระใหม่มาเยอะก่อนจะอธิบายให้เราฟังถึงภารกิจของพระใหม่อย่างเป็นขั้นเป็นตอน ทำเอาผมกับพระใหม่ค่อยๆ หันมามองหน้ากันเหวอๆ โดยไม่ได้นัดหมาย
ผมเลยเปรยขึ้นมาลอยๆ ว่า
"เออ เรื่องนี้น่าเอาไปทำเป็นหนังว่ะ" เพื่อนพระชะงักไปนิดก่อนจะยิ้มละไมแล้วผสมโรงด้วย
สุดท้ายคือผมกับเพื่อนพระเริ่มต้นนั่งคุยพล็อตหนังใหม่กัน ณ บันไดหน้าโบสถ์แห่งนั้น...
