ฮ่องกงยามค่ำคืน แม้แต่มือปืนก็ฝืนความเหงาไม่ได้ เมื่อ "นักฆ่าหนุ่ม" มาดนิ่งทำงานตามคำสั่งของ "หญิงสาวลึกลับ" ที่เขาไม่เคยเจอมาก่อน ยิ่งนานเท่าไหร่หัวใจของพวกเขาก็ยิ่งผูกพันกัน แต่มันกลายเป็นทั้งความสุขและปัญหา เพราะด้วยอาชีพแบบนี้หากไม่ระวังหัวใจอาจทำให้เกิดความวุ่นวายตามมา

 

ไม่ใกล้ไม่ไกลจากเหตุการณ์นั้น "หนุ่มใบ้" ผู้ชอบสวมรอยเป็นเจ้าของร้านอาหารดันไปตกหลุมรัก "สาวผมบลอนด์" สุดเปี่ยมสีสันที่ยังคงไม่ลืมแฟนเก่า และไม่ว่าจะทำอย่างไร เขาก็เข้าไปแทนที่คนรักเก่าในหัวใจของเธอไม่ได้เสียที เขาจะยึดมั่นในความรักนั้นต่อไปไหม หรือจะยอมแพ้และเดินจากไป...

 

ผลงานการกำกับของ "หว่องกาไว" เล่าเรื่องราวของความเหงา ความรัก และความโดดเดี่ยวของกลุ่มคนนอกกฎหมายตั้งแต่ "มือสังหารหนุ่มเจ้าเสน่ห์ผู้เงียบขรึมและโดดเดี่ยวแปลกแยก" (หลีหมิง), "คู่หูของมือสังหารที่เป็นผู้ว่าจ้างคอยออกคำสั่งฆ่า" (หลี่เจียซิน) และ "หนุ่มใบ้ติสต์แตกที่ชอบงัดแงะร้านค้าและบ้านคนอื่น" (ทาเคชิ คาเนชิโร)

 

ตัวละครทั้งสามคนต่างวนเวียนไปมาบนโลกเหงาๆ สวนทาง พบเจอ พูดจาประหนึ่งแค่ "คนแปลกหน้า"

 

 

เกร็ดน่ารู้:

• หากสังเกตดีๆ จะพบว่าเหตุการณ์ในหนัง "Fallen Angels" (1995) เกิดขึ้นแต่ตอนกลางคืนอย่างเดียว "หว่องกาไว" เผยว่าหนังเรื่องนี้และ "Chungking Express" (1994) เปรียบได้กับด้านมืดและด้านสว่างของเมืองฮ่องกง หาก "Chungking Express" คือด้านที่ฉูดฉาดและเปี่ยมสีสัน "Fallen Angels" ก็คือด้านมืด

• หากใน "Chungking Express" ให้อารมณ์ความรู้สึกว่ายิ่งไกลก็เหมือนยิ่งใกล้ แต่ใน "Fallen Angels" ยิ่งใกล้ก็เหมือนยิ่งไกล ดังนั้นเวลาถ่ายทำ กล้องจะจับภาพในระยะใกล้มาก แต่ถ่ายออกมาผ่านเลนส์มุมกว้างซึ่งมอบสุนทรียศาสตร์ที่แปลกประหลาด

• เป็นหนังขนาดยาวของ "หว่องกาไว" เพียงไม่กี่เรื่องที่ "เหลียงเฉาเหว่ย" ไม่ได้แสดง

• ใน "Fallen Angels" มีฉากที่ภาพเป็นสีขาวดำเยอะมาก "คริสโตเฟอร์ ดอยล์" ผู้กำกับภาพเล่าว่านั่นไม่ใช่ความตั้งใจแรกของพวกเขา แต่ดันเกิดปัญหาหลายอย่างกับฟิล์มที่ใช้และไม่มีงบพอจะถ่ายใหม่ เลยต้องใช้ของที่มีอยู่โดยหาทางสร้างสุนทรียภาพให้เกิดขึ้นเท่าที่ทุกอย่างพอจะอำนวย จนออกมาเป็นแบบนี้ "ใครอยากเอากรณีศึกษานี้ไปทำวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกก็ได้นะ ตามสบาย"