ระทึกขวัญ, สยองขวัญ
จากแรงบันดาลใจที่เคยต้องถูกขังอยู่ในตึกแถวคนเดียวทั้งวันไปจนถึงกลางคืน จนอดไม่ได้ที่จะลองผูกเรื่องและแตกโจทย์ขึ้นมาในลักษณะของบทภาพยนตร์ โดยมี "มะเดี่ยว-ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล" คนรุ่นใหม่ในวัย 22 ปีรับผิดชอบในตัวบทภาพยนตร์และทำหน้าที่ในส่วนของการกำกับภาพยนตร์ ได้ที่ปรึกษาอย่าง "ยุทธนา บุญอ้อม, พงศ์นรินทร์ อุลิศ, ปรัชญา ปิ่นแก้ว" ช่วยผลักดันจนในที่สุดกลายเป็น "คน ผี ปีศาจ" ภาพยนตร์ระทึกขวัญใน "โครงการยักษ์เล็ก" ทางเลือกที่ถูกเปิดขึ้นสำหรับคนทำหนังเลือดใหม่ของทาง "สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล" และเป็นภาพยนตร์เรื่องยาวเรื่องแรกในชีวิตของมะเดี่ยว หลังจากผลงานหนังสั้น, หนังสารคดีมาก่อนหน้านี้อย่างมากมาย...
"จะเป็นอย่างไร เมื่อต้องอยู่ในบ้านที่เป็นตึกแถวสี่ห้าชั้นมืดๆ คนเดียว บรรยากาศของตึกแถวที่แสงเข้ามันจะน้อยมันทึมๆ มืดๆ ไปทุกชั้น แล้วเวลาข้างบ้านจะทำอะไรก๊อกแก๊กๆ จะได้ยินกันหมด พอได้ยินกันหมดก็เออ! อยู่ในบ้านตัวเองหรือเปล่านะ เกิดจินตนาการไปต่างๆ นานา และถ้าเกิดเราติดอยู่ในบ้านมีอะไรแปลกๆ จะทำอย่างไร"
และนี่จึงกลายเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราว 4 วันที่เกิดขึ้นในโรงพิมพ์แห่งหนึ่งซึ่งมีขนาด 4 คูหาที่ตัวตึกทะลุถึงกัน ชั้น 1 เป็นโรงพิมพ์ ชั้นลอยเป็นออฟฟิศของป้าบัว ชั้น 2 ที่เป็นห้องนอนที่อยู่อาศัย และชั้นบนสุดเป็นที่พักของคนงาน โดยมีจุดศูนย์กลางของเรื่องราวอยู่ที่ "อุ้ย" (แอร์-ภุมวารี ยอดกมล) เด็กสาวที่หนีตายมาจากต่างจังหวัดซึ่งถูกส่งให้เข้ามากรุงเทพฯ เพื่ออาศัยอยู่กับ "ป้าบัว" (อมรา อัศวนนท์) ญาติห่างๆ หลังจากสูญเสียพ่อและแม่อย่างโหดเหี้ยมต่อหน้าต่อตาเมื่อถูกสั่งฆ่าจากผู้มีอิทธิพลซึ่งเกี่ยวข้องกับธุรกิจค้ายาบ้า ทำให้เด็กสาววัย 15-16 ที่มีภูมิหลังอยู่ที่จังหวัดพิจิตรอย่างอุ้ยต้องประสบกับภาพหลอนของคนที่ฆ่าพ่อแม่มาไล่ตามฆ่าเพื่อเอาชีวิตของตัวเองอยู่เสมอๆ
แต่แทนที่ดูเหมือนว่าทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของอุ้ยจะดีขึ้นกลับกลายเป็นว่าทันทีที่ก้าวเท้าแรกของสู่โรงพิมพ์แห่งนี้ กลับกลายเป็นว่าสิ่งที่อุ้ยต้องเผชิญคือความผิดปกติของบรรยากาศสถานที่พร้อมทั้งผู้คนอีก 3 คนที่ดูแปลกตาในโรงพิมพ์แห่งนี้ โดยเริ่มที่ป้าบัวเจ้าของโรงพิมพ์ที่มีอีกหนึ่งอาชีพที่ไม่ธรรมดาคือร่างทรงของเจ้าพ่อ ว่ากันว่าเหตุผลที่ป้าบัวกลายมาเป็นคนทรงเนื่องจากก่อนหน้านี้สูญเสียสามีและลูกชายที่รักมากๆ โดยทิ้งหลานชายปล่อยให้สาวใหญ่วัย 52 อย่างป้าบัวต้องเลี้ยงดู "อาร์ม" (อเล็กซานเดอร์ ไซมอน เรนเดลล์) เพียงลำพัง ความผิดหวังทำให้ป้าบัวมุ่งหาที่พึ่งทางใจ ก่อนที่ในท้ายที่สุดป้าบัวกลับกลายมาเป็นอีกหนึ่งร่างทรงของเจ้าพ่อ แต่คงไม่แปลกใจเท่าอาร์มเด็กชายวัย 11-12 ขวบหลานชายของป้าที่ดูลึกลับไว้ตัวและหวาดกลัวต่อการเข้าห้องน้ำ พร้อมกับพูดถึงใครบางคน อาร์มเชื่อว่าปรากฏอยู่ในบ้านตลอดเวลา ซึ่งอาร์มได้ให้คำจำกัดความต่อเสียงเดิน ร้อง พูดคุยที่คอยกวนอุ้มในยามวิกาลตลอดเวลาว่าบ้านหลังนี้ไม่ได้มีเพียงเรา 3 คนเท่านั้น และรอยแผลเป็นที่อยู่บนหลังของอาร์มก็ไม่ได้เป็นฝีมือของคน
สำหรับคนสุดท้ายอย่าง "ไม้" (ธีรดนัย สุวรรณหอม) เด็กหนุ่มลูกจ้างวัย 16-17 คนงานประเภทหาเช้ากินค่ำประจำโรงพิมพ์ ซึ่งไม่เคยพูดจาถูกหูอุ้ยเลยตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอกัน ภาพพจน์ของไม้ที่อุ้ยรับรู้มาจากคนงานในโรงงานคือ เพื่อนของไม้เคยงัดแงะบุกรุกเข้ามาในโรงพิมพ์เพื่อขโมยของ ด้วยเหตุบังเอิญที่ทำให้เขาต้องมาพัวพันกับเรื่องราวอันน่าสะพรึงนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นในโรงพิมพ์แห่งนี้ทุกชั่วโมงในแต่ละวันค่อยๆ ผ่านไปทีละน้อยๆ พอๆ กับที่อุ้ยค่อยๆ ซึมซับถึงความแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นในโรงพิมพ์แห่งนี้ ทั้งจากป้าบัวและอาร์มที่ทำให้อุ้ยต้องอาศัยยาระงับประสาทที่เธอต้องพกติดตัวและพึ่งพามันตลอดเพื่อกัดกร่อนและลดทอนความตึงเครียดที่ตามรุกเร้าเธอโดยไม่ปล่อยโอกาสให้ได้หายใจและทันตั้งตัว
จนกระทั่งเธอได้เผชิญและสัมผัสถึงรูปแบบของสิ่งที่ถูกเรียกขานว่า "ปีศาจ" ตรงหน้าเข้าอย่างจัง...
ภุมวารี ยอดกมล
ธีรดนัย สุวรรณหอม
อมรา อัศวนนท์
อเล็กซานเดอร์ ไซมอน เรนเดลล์
ชูเกียรติ ศักดิ์วีระกุล