อีนางเอ๊ย เขยฝรั่ง (White Buffalo)
สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล | 92 นาที | วันเข้าฉาย : 12/05/11
ผู้กำกับ : ชิโนเรศ คำวันดี
นักแสดง
ภัทรภณ โตอุ่น
อนุสรา วันทองทักษ์
รุ้งลาวัลย์ โทนะหงษา
Cer James Spainhour
นพดล ดวงพร
ปิยะ ตระกูลราษฎร์
ปริศนา วงศ์ศิริ
ชไมพร สิทธิวรนันท์
เหลือเฟือ มกจ๊ก
ยาว ลูกหยี
TRAILER
เรื่องย่อ

เรื่องราวความรักของหนุ่มสาวอีสานยุคใหม่ พร้อมฝากคำถามคำโตให้หนุ่มไทยทั้งหลายเอากลับไปคิดว่า “หนุ่มฝรั่งตาน้ำข้าวมีดีจั๋งได๋แท้น้อ อีนางทั้งหลายถึงปันใจจะไปมีผัวฝรั่งกันเมิ้ด” ผ่านมุมมองของ “บักมาร์ค” (รอน AF5-ภัทรภณ โตอุ่น) หนุ่มอีสานที่เฝ้าฝันจะมีอนาคตที่ดีเพื่อกลับมาพัฒนาหมู่บ้านโดยมีพ่อที่เป็น “ผู้ใหญ่บ้าน” (ปิยะ ตระกูลราษฎร์) เห็นดีเห็นงามด้วยตัดสินใจขายควายส่งลูกชายเข้าเรียนนิติศาสตร์รามฯ หวังว่าจบมาจะได้เป็นปลัดหรือทนาย แต่หลังจากใช้ชีวิตในรั้วมหา’ลัยในกรุงมา 6 ปีเต็มก็ยังสอบไม่ผ่านซักที เพราะติดอยู่ที่วิชาภาษาอังกฤษ 2 (EN.102) วิชาเดียวที่นอกจากจะไม่ถนัดแล้วยังไม่ใช่ภาษาประจำชาติอีกต่างหากจนเกิดอาการท้อ และตัดสินใจกลับมาตั้งหลักที่บ้านเกิด ก่อนที่จะพบว่าหมู่บ้านกำลังถูกรุกรานทางวัฒนธรรม เมื่อผู้สาวที่ทั้งสาวและไม่สาวต่างมีค่านิยมใหม่ขึ้นมากันเป็นแถวนั่นคือ “การนิยมมีเขยฝรั่ง-Love Farang” แม้แต่ “แต๋วแหล่” (หนูหิ่น-รุ้งลาวัลย์ โทนะหงษา) ที่เกลียดฝรั่งขนาดหนักก็ยังเปลี่ยนใจไปรับฮักพ่อบักสีดา

 

เอาล่ะสิ ความสงบสุขที่เคยมีกำลังจะสูญหาย สถานการณ์รอบตัวย่ำแย่อย่างหนัก กระทั่งเพื่อนรักอย่าง “ทิดสุบรรณ” (เหลือเฟือ มกจ๊ก) ยังโดน “บัวผัน” (เปิ้ล-ชไมพร สิทธิวรนันท์) เมียสาวหัวหน้าชมรมตำกล้วยที่ปลื้มฝรั่งขนาดหนักทิ้ง และมีแนวโน้มว่า “แววดาว” (เปรี้ยว AF2-อนุสรา วันทองทักษ์) หญิงที่ตนเองหมายปองก็อาจจะรับรัก “เขยฝรั่ง” เป็นคนต่อไป แถม “แม่มะลิ” (ปริศนา วงศ์ศิริ) ของแววดาวก็ยังเป็นตัวตั้งตัวตีและเห็นดีเห็นงามด้วย เห็นทีบักมาร์คต้องลุกขึ้นมาปฏิวัติและประกาศให้โลกรู้ว่าหนุ่มอีสานยุคใหม่ก็มีดีบ่แพ้ฝรั่งซะแล้ว

 

เตรียมสัมผัสอารมณ์คึกคักของหนังรักโรแมนติกหยิกแกมหยอกกะเทาะความรู้สึกที่รับรองว่าม่วนซื่นโฮแซวคักหลายๆ เลยพี่น้อง นำทีมเซอร์ไพรส์ก้อนโตจากทัพนักแสดงรุ่นใหม่อย่าง “รอน-เปรี้ยว AF” กับการประกบบทบาทเป็นคู่ฮักเว้าอีสานขึ้นจอพร้อมกันเป็นครั้งแรก ร่วมด้วยเหล่านักแสดงที่แค่เห็นหน้าก็พร้อมฮาหงายหลังอย่าง “หนูหิ่น รุ้งลาวัลย์, เหลือเฟือ มกจ๊ก, ยาว ลูกหยี” และการคืนจออีกครั้งในรอบหลายปีของ “ปิยะ ตระกูลราษฎร์, ปริศนา วงศ์ศิริ, นพดล ดวงพร” ฯลฯ

 

White-Buffalo-Still01

White-Buffalo-Still02

White-Buffalo-Still03

 

บันทึกผู้กำกับ “ชิโนเรศ คำวันดี” (Director’s Note)

 

“แม้ชีวิตได้ผ่านเลยวัยแห่งความฝัน วันที่ผ่านมาไร้จุดหมาย ฉันเรียนรู้เพื่ออยู่เพียงตัวและจิตใจ เป็นมิตรแท้ที่ดีต่อกัน”

 

เพลง “ทะเลใจ” ของ “แอ๊ด คาราบาว” ดังขึ้นในรถขณะที่ผมกำลังขับรถไปต่างจังหวัด และได้อ่านทรีตเมนต์เรื่อง “White Buffalo” ของ “สุมิตร เที่ยงตรงจิตร” เมื่ออาทิตย์ก่อน “มันช่างตรงกับสิ่งที่ผมกำลังคิดอยู่ว่าเรื่องนี้มันเป็นเรื่องของค่านิยม และแนวความคิดจริงๆ นะ”

 

“เอาผัวฝรั่ง” คำว่า “เอา” ภาษาอีสานหมายความว่า “แต่งงาน” เมื่อหลายสิบปีก่อนจะเป็นเรื่องของผู้หญิงที่ทำงานอย่างว่ามากกว่า แต่ปัจจุบันผู้หญิงในภาคอีสานหรือแม้แต่ผู้หญิงในกรุงเทพฯ ที่ทำงานดีๆ ก็หันไปมีแฟนเป็นฝรั่งตั้งเยอะแยะ หลายคนไปได้ดิบได้ดีมีเงินทอง มีครอบครัวที่มีความสุข แต่หลายคนก็ถูกหลอกกลับมา

 

อาทิตย์ต่อมาได้กลับมาคุยกับสุมิตรว่า “ผมอยากจะทำเรื่องนี้ คิดประเด็นออกแล้ว” ซึ่งประเด็นของผมก็ตรงกับความคิดของสุมิตร

 

“White Buffalo” หรือ “ควายเผือก” คือคำนิยามเปรียบเทียบกลุ่มผู้ชายในหมู่บ้านที่ใช้ชีวิตปกติทำนาทำไร่ เย็นกลับมาบ้าน กินเหล้า วันหยุดก็ดูมวยตู้ ตีไก่ มันเป็นปกติธรรมดาของชายอีสาน แต่เมื่อมีฝรั่งผมทองเข้ามาก็ทำให้เรื่องปกติที่ทำกันเป็นประจำ เป็นเรื่องผิดปกติไป จากเรื่องที่ทำนาหากิน ทำไร่ ทำสวน มีกินมีเก็บไม่มาก แต่ก็ไม่เดือดร้อน กลายเป็นไม่พอกิน ไม่พอเก็บ ฝรั่งหอบเงินดอลลาร์เข้ามา ค่าเงินก็สูงกว่า อยากได้อะไรก็ได้ ทำให้เกิดการเปรียบเทียบจนเกิดลัทธิเอาผัวฝรั่งเพื่อคุณภาพชีวิตที่ดีกว่า คนที่เป็นเมียฝรั่งเปรียบเหมือนนักรบที่ไปรบและได้ชัยชนะกลับมา การมีผัวฝรั่งไม่ใช่เรื่องที่ผิด แต่ทุกวันนี้มันระบาดไปทั่วทุกหัวระแหงไม่ใช่แต่อีสานเท่านั้น

 

“White Buffalo” ต้องการสะท้อนชีวิตของผู้คนในสังคม แต่ยกตัวอย่างผู้คนในภาคอีสานเพื่อให้เห็นชัดเจน ทั้งในมุมของคนที่มีความรักเป็นที่ตั้ง และคนที่เอาเงินเป็นที่ตั้ง ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ต้องการพิพากษาว่าใครผิดใครถูก แต่มุ่งเน้นที่จะสะท้อนความคิด และมุมมองของวัฒนธรรมหลายๆ อย่าง ที่กำลังรุกคืบเข้ามา ทั้งอย่างโจ้งแจ้งและแบบซึมลึก ทุกวันนี้คนอีสานก็ไม่อยากจะพูดอีสานกันแล้ว คนกรุงเทพฯก็หันไปกินแฮมเบอร์เกอร์ฟังเพลงเกาหลีกันก็มาก ผมเพียงแค่แอบหวังว่าภาพยนตร์เรื่อง “อีนางเอ๊ย เขยฝรั่ง” จะสะกิดต่อมความเป็นคนไทยที่รักสันโดษ และไม่ลืมรากเหง้าของตนเองกลับมาได้บ้าง